Tijdens een gemeentelijke bijeenkomst
maakte zich uit de menigte een jonge vrouw
los en stelde zich voor: onverstaanbare naam,
communicatieadviseur van de wethouder.
(Ach, wat is er toch gebeurd met de vrouwelijke
vormen van functies en beroepen?)
Op mijn gemompeld ‘pardon’ allitereerde
zij er lustig op los: de woordvoerder van
de wethouder. Niet veel later ontmoette ik
de gezagsdrager zelve en deze
– oh wonder – sprak niet alleen in dier voege
dat er geluid voortgebracht werd, doch bleek zeer
wel in staat om zonder bijstand van fonetische
of lexicale aard enkele grammaticaal correcte
en hier en daar zelfs coherente gedachten
bevattende zinnen tot een goed einde te brengen.
|
Stadsgedichten 
