|
Vanwege het eeuwig sluiten van compromissen, omwille van de duizenden liters water bij de wijn zou je nooit van je leven politicus willen zijn. Je vindt namelijk: als je moet, dan gá je pissen.
In de drang zichzelf voor de kiezer te bewijzen zoeken ook de middenpartijen het conflict met slick geformuleerde one-liners, zeer gelikt, die je, eenmaal op het pluche gezeten, af kunt wijzen.
Het persoonlijke politiek maken was niet zo’n gek idee, na de verkiezing verdwijnen de beloftes in een zwart gat: de politicus veegt z’n handen aan het pluche – dat was dat. Het politieke persoonlijk maken, daar heeft hij het niet zo mee.
Bovenstaand gedicht heeft de stadsdichter gemaakt ter gelegenheid van de Gemeenteraadsverkiezingen 2010 in Schiedam
_____________________________________________________________________________
|